کاربرد روش های اسپکتروفتومتری جدید در تعیین همزمان آسکوربیک اسید و استیل سالیسیلیک اسید در مخلوط های دوتاییقدمعلی باقریان*، راضیه رهداری، منصور عرب چم جنگلی، مطهره سادات اشرفیدانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرودتاریخ پذیرش: تاریخ تصحیح: تاریخ دریافت: چکیده تحقیق حاضر مربوط به کاربرد روش های اسپکتروفتومتری جدید و مقرون به صرفه همچون روش توسعه یافته تفاضل نسبی (EXRSM) و روش اختلاف نسبی (RD) برای تعیین همزمان آسکوربیک اسید (ویتامین-C) و استیل سالیسیلیک اسید (آسپرین) در مخلوطهای دوتایی، بدون استفاده از روش های فیزیکی جداسازی می باشد. فاکتورهای موثر بر حساسیت روش ها مورد بررسی و بهینه سازی قرار گرفتند. تحت شرایط بهینه، دامنه خطی آسکوربیک اسید و استیل سالیسیلیک اسید در هر دو روش، به ترتیب 00/30-00/2 و 00/30-00/10 میلی گرم بر لیتر به دست آمد. حد تشخیص در روش های EXRSM وRD برای آسکوربیک اسید به ترتیب 435/0 و 115/0 میلی گرم بر لیتر و برای استیل سالیسیلیک اسید به ترتیب 44/1، 363/0 میلی گرم بر لیتر به دست آمد. روش EXRSM برای اندازه گیری همزمان آسکوربیک اسید و استیل سالیسیلیک اسید در نمونه آب شهر و نمونه قرص سنتزی و روش RD در نمونه قرص سنتزی با دقت و صحت رضایت بخشی به کار برده شدند. کلید واژه: آسکوربیک اسید، استیل سالیسیلیک اسید، روش توسعه یافته تفاضل نسبی (EXRSM)، روش اختلاف نسبی (RD).

این آزمایش با هدف بررسی تأثیر استفاده از ویتامین ث و آسپیرین در شرایط عادی بر عملکرد، شاخص تولید اروپایی و واکاوی هزینه دوره پرورش بوقلمون های گوشتی، اجرا شد. تعداد 288 قطعه جوجه بوقلمون یک روزه نر، سویه BUT6، به صورت فاکتوریل 3×3 (سه سطح صفر، 75 و 150 میلی گرم در کیلوگرم آسپیرین و سه سطح صفر، 250 و 500 میلی گرم در کیلوگرم ویتامین ث) در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تکرار و 8 پرنده در هر تکرار، مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که ویتامین ث و آسپیرین تأثیری بر وزن زنده و مصرف خوراک بوقلمون ها در طی 12 هفته دوره پرورش ندارد همچنین، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک بوقلمون ها در هفته های مختلف، به استثنای هفته نهم، تحت تأثیر مکمل سازی این افزودنی ها قرار نگرفت (05/0P). در کل دوره پرورش، بهبودی در افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک جوجه های تغذیه شده با ویتامین ث و آسپیرین مشاهده نشد (05/0

فلاونوئیدها بعنوان بخشی از رژیم غذایی افراد، با قابلیت جذب از دستگاه گوارش میتوانند از طریق مکانیسم های متعددی بدنبال فعالیتهای آنتی اکسیدانی، حذف رادیکالهای آزاد و مهار پراکسیداسیون لیپیدی در پیشگیری از ضایعات مخاط معده که از شایع ترین عارضه در بیماران تحت درمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی بویژه آسپرین یا استیل سالیسیلیک اسید (ASA) بشمار می رود موثر باشند. در مطالعه حاضر اثر Quercetin بعنوان فراوانترین فلاونوئید موجود در رژیم غذایی بر پیشگیری از آثار زخم زایی ASA در مخاط معده موش صحرایی بررسی شده است.در این مطالعه از موش صحرایی نر با نژادWistar ، در محدوده وزنی 330-220 گرم استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی به 3 گروه شش تایی تقسیم شدند. در تمامی گروه ها مواد مصرفی تنها یکبار و بصورت حاد تجویز شدند. گروه اول و دوم بعنوان گروههای شاهد به ترتیب یک میلی لیتر ASAvehicle و یک میلی لیتر سوسپانسیونASA  با دوز 300mg/kg بصورت خوراکی دریافت کردند و در گروه سوم اثر مصرف Quercetin با دوز 200mg/kg به فرم پیش درمانی (نیم ساعت قبل از مصرف ASA با دوز 300mg/kg) مورد بررسی قرار گرفت. بعد از مصرف مواد حیوانات به مدت سه ساعت نگهداری و سپس معده آنها خارج و از نظر پیدایش ضایعات از طریق ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک درجه بندی و آنالیز شدند. یافته های حاصل از این مطالعه نشان داد که مصرف خوراکی ASA با دوز  300mg/kgسبب آسیب قابل ملاحظه در مخاط معده می گردد(P<0.05)  و پیش درمانی با Quercetin از شدت ضایعات مخاط معده ناشی از ASA می کاهد (P<0.05 ).نتایج مطالعه حاکی از آن است که Quercetin در پیشگیری از پیدایش زخم معده توسطASA  موثر می باشد هر چند که مکانیسم دقیق عمل Quercetin در این مورد هنوز مبهم است شاید بتوان در آینده با تحقیقات بیشتر از Quercetin برای پیشگیری و درمان زخم معده استفاده بالینی نمود.

در تحقیق حاضر استیل سالیسیلک اسید با سلولز استات فتالات (CAP) اتیل سلولز (EC) و یا مخلوط آنها به روش افزودن ناحلال انکپسوله گردید و سپس منحنی های رهش دارو از میکروکپسول های تهیه شده با نسبت های مختلف دارو و پلیمر و نیز رهش دارو از میکروکپسول های پرس شده ارزیابی شد. نتایج نشان داد که کاهش نسبت دارو به پلیمر باعث کاهش سرعت آزاد سازی دارو می گردد. میکروکپسول های تهیه شده با اتیل سلولز، حداقل سرعت آزادسازی را داشته اند همچنین سرعت آزادسازی در میکروکپسول های پرس شده کاهش نشان داد که احتمالا به علت تشکیل ماتریکس غیر قابل دزانتگراسیون می باشد. مطالعات کینتیک آزادسازی دارو از هر فرمولاسیون نشان داد که رهش دارو از میکروکپسول های پرس شده از کینتیک درجه صفر پیروری می کند و نیز فرسایش قابل ملاحظه ای در میکروکپسول های پرس شده CAP یا EC و یا مخلوط آنها در مقایسه با میکروکپسول های غیر پرس شده مشاهد می شود. بر اساس معادله پپاس برای میکروکپسول های تهیه شده با EC، کینتیک رهش تقریبا درجه صفر می باشد (n=0.927).

سابقه و هدف: استیل سالیسیلیک اسید (ASA) یا آسپیرین، یکی از پر مصرف ترین داروها در جهان به شمار می رود که اختلال سیستم تولیدمثل جنس نر از عوارض جانبی آن است. هدف این مطالعه، بررسی تاثیر تمرین هوازی با شدت متوسط بر اختلالات تولید مثلی ناشی از ASA در موش های صحرایی بالغ ویستار نر بود. مواد و روش ها: بعد از دوره ی مصرف دارو و تایید القای تغییرات تولید مثلی، 15 سر موش صحرایی (15=N)، تصادفی به گروه کنترل (C، 5=n)، گروه بدون-درمان (NT، 5=n) و تمرین-درمان (AT، 5=n) تقسیم شدند؛ گروه های AT و N، پنج هفته، روزانه با mg/kg 12/5 ASA، گاواژ شدند. پس از این مرحله، گروه AT چهار هفته، هفته ای 5 جلسه با شدت متوسط بر روی تردمیل جوندگان دویدند. گروه های C و NT، مداخله ای دریافت نکردند. در پایان، تستوسترون سرمی، شاخص های اسپرماتوژنز و پارامترهای اسپرمی گروه ها اندازه گیری شدند و داده ها با واریانس یک طرفه و آزمون توکی در سطح آلفای 05/0 با SPSS تحلیل گردیدند. نتایج: اختلاف معناداری بین گروها از نظر بیشتر پارامترها، شامل: سطح تستوسترون سرم (02/0=P)، تعداد اسپرم (0/0001=P)، بلوغ اسپرم (001/0=P)، زیست پذیری اسپرم (0/0001=P)، شکستگیDNA اسپرم (0/002=P)، شاخص های TDI، SI و RI، قطر توبول ها (0/0001=P)، ضخامت اپیتلیوم لوله ی اسپرم ساز (0/0001=P) و تعداد سلول لیدیگ (0/003=P) وجود دارد؛ اما در میزان تحرک اسپرم (0/07=P) اختلاف معنی داری بین گروه ها مشاهده نشد. آزمون توکی نشان داد که از نظر شاخص های مورد بررسی، بین گروه AT و NT تفاوت معنی داری وجود دارد؛ اما بین گروه C و AT اختلاف معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: چهار هفته تمرین هوازی با شدت متوسط به تسریع برگشت متغیرهای تولیدمثلی موش های صحرایی به قبل از مصرف استیل سالیسیلیک اسید (ASA) یا آسپیرین کمک می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه گیاه سرخارگل (Echinacea purpurea L. )، مدت زیادی است که در درمان های گیاهی برای پیشگیری و درمان طیف وسیعی از بیماری ها مانند سرماخوردگی، سرفه، عفونت های ریوی، التهابات پوستی و بیماری های ناشی از نقص ایمنی استفاده می شود. هدف این پژوهش، با هدف بررسی اثرات محلول پاشی برگی با سالیسیلیک اسید و عصاره مخمر بر تولید مشتقات کافییک اسید در سرخارگل اجرا شد. روش بررسی این تحقیق در شرایط گلخانه ای طی سال های 1397-1396 به صورت دو آزمایش فاکتوریل مجزا انجام شد. در آزمایش اول، اثر سالیسیلیک اسید (0، 80، 160 و 320 میلی گرم در لیتر) و هر کدام در چهار زمان برداشت (24، 48، 72 و 96 ساعت) بررسی شد. همچنین، در آزمایش دوم، اثر عصاره مخمر (0، 0/75، 1 و 1/5 گرم در لیتر) و هر کدام در چهار زمان مذکور بررسی شد. نتایج نتایج نشان داد برای مقدار تولید مشتقات کافییک اسید، بین غلظت های مختلف محرک ها، زمان های برداشت و اثر متقابل آنها اختالف معنی داری وجود دارد (0/01 < P). بیشترین مقدار شیکوریک اسید، کافتاریک اسید و اکیناکوزید، در تیمار 160 میلی گرم در لیتر سالیسیلیک اسید به مدت 96 ساعت به دست آمد. بیشترین میزان شیکوریک اسید (7/150 میلی گرم بر گرم ماده خشک) در تیمار 1/5 گرم در لیتر عصاره مخمر و مدت زمان 96 ساعت به دست آمد که نسبت به شاهد 3/58 برابر بیشتر بود. کمترین تولید مشتقات کافییک اسید در گیاهان شاهد مشاهده شد. نتیجه گیری محلول پاشی با سالیسیلیک اسید و عصاره مخمر، تاثیر مثبتی بر تولید مشتقات کافییک اسید در سرخارگل دارد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.